سلام.الان که امدم دارم پست میذارم اعصاب ندارم بد جور .....

الانم فقط به خاطر این امدم که  از بهترین دوستم (پ........)معذرت خواهی کنم.چون واقعا بد اخلاق بازی در اوردم.

بهش میگم.معذرت میخوام.امیدوارم !!!!  منو ببخش

دوستان واسم دعا کنید منو ببخشه

من میدانم روزی خواهم مرد.پس مرا در خاک مینهید

 

 

مرا در تابوتی سیاه بگذارید

تا همه بدانند که سیاه بخت بوده ام

 

چشمان مرا باز بگذارید

تا همع ی جهانیان بدانند که چشم انتظار از دنیا رفتم

 

دستانم را از تابوت بیرون بگذارید

تا بفهمند که من به انچه میخواستم نرسیدم

 

و در اخر یک پارچه ی سیاه بر تابوتم بکشید

 تا همه بدانند هر چه غم بود کشیدم

نمی خواستم پا تو دنیات بذارم
پام رو قلبت باشه و بازم بگم دوست دارم
قصه همینجاست که دل تو، راز این شعرو نفهمید
با نگاهی پر حسرت به نوشته هام می خندید
فاصله ی ما، حس گنگ کوچ و درده
نمی خوای اینو بدونی؟ این جا هرچی برگه زرده
پاییز نوشته ی من، بهارو زندونی کرده
نمی خوام یه روز بفهمی دل من با تو چه کرده
از همون نگاه اول تا ته عشقتو خوندم
ساده بودی تو عزیزم ، من برات قصه می خوندم
تو بدون هرکی نفس شد، یه روزی نفس رو دزدید
زیر پاش شکست و له کرد،اونی که تو سینه لرزید
نفرت ادما ازهم این روزا خیلی زیاده
دل من جاده رو طی کرد با همین پای پیاده
اخر عاشقیامون همیشه پاییزو درده
یه عبور، یه خط کمرنگ، یادگاری روی سنگه


بعد یه عمر دلتنگی، چشمای خیس و غمگین
با یه بغل گلایه، میرم از روزگارت
غصه نخور، به جزمن هیچکس دلش از سنگ نیست
تو راست می گفتی انگار، چشمام با تو یه رنگ نیست
نمی دونم رفتن و به پای چی بذارم
بهونه ای ندارم که باز برات بیارم
می خوام برم از پیشت تا عادتت نباشم
نه ، نمی خوام با اشکام برات قفس بسازم
ساده بگم هنوزم چشمام به یادت خیسه
دستام پی بهونه برات شعر می نویسه
هنوز یه حس کهنه از تو برام می خونه
نم نم بارون دل و پیش تو می کشونه
حیف که دیگه فرصتی برای دل نمونده
فاصله انگار دیگه قصه مونو سوزونده

مرگ آهسته می آید

تا جان مرا به یغما ببرد

اما من غافلگیرش می کنم و همزمان با  پرواز قناری

از اتاق خارج می شوم

مرگ می ماند و اتاق خالی !

با یک تکه گوشت متعفن بی ارزش

که با سبد  سبد خستگی پوشانده شده

 

من برای سالها می نویسم

سالها بعد که چشمان تو عاشق می شوند

افسوس که قصه مادربزرگ درست بود

همیشه یکی بود و یکی نبود..

 

 

به من آموختي که دست دادن معني رفاقت نيست....

 بوسيدن قول ماندن نيست.....

و عشق ورزيدن ضمانت تنها نشدن نيست

 

هرگاه دفتر محبت را ورق زدي و هرگاه زير پايت خش خش برگها را احساس كردي

 هرگاه در ميان ستارگان آسمان تك ستاره اي خاموش ديدي

 براي يكبار در گوشه اي از ذهن خود نه به زبان بلكه از ته قلب خود بگو:

يادت بخير

آرزو مي کنم زندگي مال تو….

مرگ مال من راحتي مال تو….

گرفتاري مال من شادي مال تو…..

غم مال من همه مال تو ولي تو مال من

من عاشقش بودم ولی اون نبود

 من هنوز دلتنگشم ولی اون نیست

 من تا ابد دوسش دارم

ولی میدونم که اون هیچ وقت دوسم نداشت

 من هنوم هر شب خوابشو میبینم

 ولی میدونم اون حتی حاضر نیست توی خواب منو ببینه

کاش معشوق زعاشق طلب جان می کرد*****تا که هر بی سر و پایی نشود یار کسی

 

تو هم درد مرا درمان نخواهي داد

                                                            مي دانم

  فقط ارامشم را مي دهي بر باد

                                            مي دانم

                          علي رغم تمام لحظه هاي اشنايي مان

    تو هم روزي نخواهي كرد از من ياد

                                                  مي دانم

                                  

کاش میدانستی چه دردی در این صدا زدن ها نهفته

کاش می دیدی تمام اشتیاق و حسرتی که در پشت خیسی چشمانم

مات و مبهم به زنجیر کشیده شده

داغی اشکهایم گرمی نگاهت را بر گونه هایم حمل می کنند

دلم تنگ است

دلم برایت تنگ است

دلم برای با تو بودن تنگ است

میدانی....دلم برای حرف هایت

درد دلهایت

برای نوازش هایت ...

دلم بدجوری برایت تنگ شده

اشتیاق تلخ تمام  وجودم را در بر گرفته....

تقدیم به مونس عزیزم

عزیزمی جیییییییییییییییییییگرم